Jak poprawnie zapisywać złożone nazwy własne?

Jak poprawnie zapisać: Kaczka-Dziwaczka czy Kaczka – Dziwaczka?

Poprawny zapis tytułu „Kaczka-Dziwaczka” powinien zawierać łącznik bez spacji.
Jest to nazwa własna bohaterki wiersza Jana Brzechwy, w której dwa człony – kaczka i dziwaczka – zostały połączone w jedną całość znaczeniową. Łącznik sygnalizuje, że nie są to dwa osobne wyrazy, tylko jedno złożone określenie o charakterze humorystycznym i językowo twórczym.
Zapis Kaczka – Dziwaczka (z odstępami) jest niepoprawny, ponieważ sugeruje przerwę między wyrazami i traktuje je jak dwa oddzielne elementy zdania, a nie jedną nazwę. Taki zapis jest też graficznie zbliżony do użycia pauzy, co zmienia odbiór tytułu i osłabia jego funkcję jako spójnej nazwy własnej.
W praktyce interpunkcyjnej języka polskiego łącznik stosuje się właśnie w takich przypadkach, gdy tworzymy jedną nazwę z dwóch członów znaczeniowo powiązanych. Dzięki temu zapis Kaczka-Dziwaczka zachowuje swoją formę jako jednolite, utrwalone określenie literackie.

Monika Kaczor